چرا خود احترامی خیلی قدرتمند است

توضیحات

:::

دسته: یادداشت |

منتشر شده در چهارشنبه, 13 خرداد 1405 11:11 |

بازدید: 61 |

Print

خود احترامی با استفاده از  قول های پایدار، جزئی به خویشتن چگونه شکل می گیرد.
به روز شده: ۱۶ژانویه ۲۰۲۶
خود احترامی اغلب بعنوان یک احساس یا قضاوت تا حدی درونی، شهودی و انتزاعی توصیف می شود که فرد راجع به خودش دارد. اما اگر آن را دقیق و طولانی مدت مشاهده کنیم، می توانیم دریابیم که واقعاً بتدریج و گام به گام با عمل تکراری  به قول های جزئی ساخته می شود که فرد در طول زندگی اش به خودش می دهد.
تحقیق روانشناسی بیانگر آن است که  برخورداری از خوداحترامی نه فقط یک ویژگی مطلوب است. بلکه جنبه ای ممتاز و قابل سنجش از خود ارزشی است که چگونگی دیدگاه و رفتارتان نسبت به خودتان را شکل می دهد. در اینجا راجع به اینکه چگونه با عمل به قول های جزئی و حضور یافتن برای خود و انجام آنچه که می دانید باید بتوانید خود احترامی خویش را بسازید و چرا خود احترامی خیلی مهم تر از آن است که خیلی از ما درک می کنیم گفتگو می کنیم.
تفاوت بین خود احترامی و عزت نفس
هنگام گفتگو راجع به خود ارزشی، دو مفهوم اساسی وجود دارد که اغلب با هم ادغام می شوند: خود احترامی و عزت نفس، عزت نفس اعتماد و اطمینانی است که هر کسی به توانائی ها و حس ارزشمندی کلی خود دارد؛ خود احترامی امکان دارد بعنوان  زیر مجموعه ای از این احساس کلی تلقی شود.
خود احترامی( « ارزیابی احترام به خود» نیز نامیده می شود) باور فرد مبنی بر این است که لایق شأن و احترام است، زیرا با خودش بطور مستمر و پایدار با  عزت و احترام رفتار می کند، نه فقط چون موفق هست یا تأیید خارجی دریافت می کند.
در تحقیق ۲۰۲۰ منتشر شده در بولتن روانشناسی اجتماعی و شخصیت، محققان سناریو هایی درست کردند که افراد بر اساس استاندارد های اخلاقی خودشان رفتار کنند و سپس احساسات خود احترامی وعزت نفس آنها را سنجیدند. در نتیجه پی بردند که انجام آنچه که همراستا با اخلاقیات شما است، حتی روتین و جزئی بطور چشمگیری خود احترامی سوژه ها را افزایش و بمرور زمان عزت نفس آنها را تقویت می کند.
به عبارت دیگر، خود احترامی با احساس خوب راجع به خودتان یکسان نیست. بلکه از زندگی کردن به روشی سازگار با ارزش هایتان و رفتار احترام آمیز با خود، نه فقط با عشق یا محبت سرچشمه می گیرد. و آن تمایز حیاتی است.
عزت نفس می تواند با موفقیت ها یا شکست های خارجی متزلزل شود؛ خود احترامی، در بهترین حالت، متعلق به اخلاقیات ‌درونی خودتان هست و موقعی که تشویق و تمجید خارجی محو می شود باقی می ماند.
چرا خود احترامی فراتر از عشق به خود می رود و اعتماد به خود را می سازد.
یک دلیل آنکه قول های جزئی خود احترامی را می سازند، آن است که خودکارآمدی یا باور به توانائی خودتان برای به سر انجام رساندن قول هایتان را تقویت می کنند.
در یک تحقیق قدیمی تر، ثابت شده است که تنظیم هدف و  تعیین وظایفی توسط خود فرد، خودکارآمدی را افزایش و حس کارائی و تحت کنترل بودن را تقویت می کند. مشارکت کنندگان در آن تحقیق ۲۰۰۱که اهداف جزئی خودشان را تنظیم و بازخورد دریافت دریافت کرده بودند، خودکارآمدی بالاتری را گزارش کردند.
هنگامی که آن قول های جزئی مانند تمام کردن یک کتاب، نوشتن منظم در دفتر رویداد نگاری یا سه مرتبه در هفته ورزش کردن را به سرانجام می رسانید، اکیدا به خود  یاد می دهید که به خودتان متکی شوید. بمرور زمان، تنظیم این قول ها و عمل به آنها، اعتماد درونی را می سازد.
این نکته ظریف مهم است، زیرا خودگردانی شبیه یک ماهیچه کار می کند. هر چه بیشتر با عمل به جزئی ترین قول های خودتان خویشتنداری را تمرین کنید، ماهیچه های خودگردانی تان قویتر می شود. این بدان معنا است که ظرفیت بیشتری نه فقط برای وظایف مثمر ثمر، بلکه همچنین برای مقاومت در مقابل تکانش های آنی، اولویت بندی نیاز هایتان و حفظ خود مراقبتی خواهید داشت.
بطور خلاصه، قول های جزئی خودکارآمدی را می سازند که به ساخت خود کنترلی منجر می گردد. سپس این نیز طناب نجات درونی خود احترامی تان را تقویت می کند.
خود احترامی موقعی که اوضاع خوب است سفت و غیر قابل انعطاف و هنگامی که اوضاع بد است نرم و قابل انعطاف می شود
خود احترامی فقط در مورد موفقیت نیست. بلکه روش رفتار با خودتان موقعی که اوضاع به درستی پیش نمی رود هم هست. این جائی است که خود دلسوزی، تمرین مهربانی، عدم قضاوت و پذیرش خطاها نقش آفرینی می کنند.
یک متا تحلیل بزرگ در سال ۲۰۲۳که در مجله تحقیق رفتار و مدیریت روانشناسی منتشر گردید، وجود ارتباطی قوی بین خود دلسوزی و عزت نفس را اثبات کرد. از آن مهم تر اینکه نشان داد که خود دلسوزی از بهزیستی روانی بهتر پشتیبانی می کند، اضطراب و افسردگی را کاهش می دهد و تاب آوری را تقویت می کند.
در زندگی روزانه، موقعی به خودتان قول اعمال مراقبتی جزئی مانند تجدید قوا و خودگفتگویی توأم با مهربانی می دهید و آنها را به سرانجام می رسانید، نه فقط خود کارآیی، بلکه خود مهربانی را هم تقویت می کنید. این تقویت دوگانه به خلق یک حس ارزشمندی سالم، پایدار که به تأیید خارجی وابسته نیست کمک می کند.
بنابراین، خوداحترامی خشن و بی رحم بودن نیست. بلکه بطور قابل اعتمادی، مهربان بودن نسبت به خود و انجام اقدامات استوار، جزئی است که انعکاس دهنده ارزش ذاتی شما است.
خود احترامی هرگز طاقت فرسا نیست
تله ای که خیلی از مردم در آن می افتند، انتظار برای لحظات بزرگ مشابه یک پیروزی عمده، ترفیع یا موفقیت مهم است تا به خودشان نشان دهند که سزاوار احترام هستند. اما تحقیق اخیر نشان می دهد که این روش ممکن است اثر معکوس داشته باشد، بویژه برای کسانی که متمایل به انتقاد از خود یا کمال گرایی هستند.
یک تحقیق منتشر شده در روانشناسیBMC در سال ۲۰۲۳  بر  روی دانشجویان دانشگاه عیان ساخت که « کمال گرائی خود انتقادی» رابطه بین رضایت از زندگی و عزت نفس را تعدیل می کند. دانشجویان با خود انتقادی زیاد حتی با وجود عزت نفس زیاد، رضایت از زندگی پایین تری داشتند.
این بیانگر آن است که موقعی ارزش خودتان را از طریق استاندارد های خیلی بالا می سنجید و فقط بعد از پیروزی های بزرگ احساس ارزش می کنید، یک نوع  خود احترامی شکننده ای می سازید. یعنی اینکه باخت ها یا شکست های کاملاً نرمال یا اجتناب ناپذیر می توانند آن را خرد کنند.
اما خود احترامی ساخته شده بر اساس رفتارهای پایدار، جزئی حتی اگر ناقص هم باشند، قویتر است. می آموزید که ارزش تان مشروط به کامل بودن نیست، بلکه به صداقت، ثبات و احترام به خود مشروط شده است.
بمرور زمان، آن استاندارد مبنای درونی پایدارتر است چون بر اساس تأیید خارجی یا بی رحمی ساخته نشده است، بلکه بر اساس اعتماد به خود، خود مهربانی و قابلیت اطمینان ساخته شده است.
چگونگی ساخت خود احترامی
موقعی که احساس می کنید اعتماد به نفس پایین دارید یا بطور کلی از زندگی خوشنود نیستید، خود احترامی می تواند شبیه یک حس گریزان باشد که آن را دارید یا ندارید. لکن، چندین تکنیک معقول و اساسی روانشناسی وجود دارد که می توانند به شما کمک کنند تا خود احترامی تان را بسازید، یک قول کوچک در یک زمان:
۱) با خودتان پیمان های معقول، جزئی ببندید. خواه پنج دقیقه رویدادنگاری، یک پیاده روی یا یک«نه» به تعهدی غیرضروری و خسته کننده باشد، آن را محسوس و قابل تکرار کنید.
۲) به پیمان های خود احترام بگذارید و آنها را دنبال کنید. از یک دفترچه یادداشت یا ردیاب عادت برای دنبال کردن مدت زمان هایی که به آنها پایبند بوده اید استفاده کنید. هر قول و پیمانی که به سرانجام برسد، خود کارآمدی تان را تقویت می کند.
۳) موقع لغزیدن، خود دلسوزی را تمرین کنید. با زبان مهربانی و محبت آمیز با خودتان گفتگو کنید و به خود یادآوری کنید که خود ارزشی دوتائی شکست یا موفقیت نیست؛ بلکه آنها هر دو منابع مهمی هستند. خود دلسوزی ‌به دفع کمال گرایی و خود قضاوتی خشن کمک می کند.
۴) رفتارهای اخلاقی و ارزشی را  بعنوان منابع معتبر ارزش بدانید، تحقیق در مورد خود احترامی نشان می دهد که رفتار همراستا با استاندارد اخلاقی( حتی موقعی که هیچ کس دیگر نمی بیند) خود احترامی طولانی مدت را می سازد.
۵) خود احترامی را به یک عادت و نه یک هدف مبدل کنید، درست مشابه قدرت بدنی که با تمرینات جزئی منظم رشد می کند، خود احترامی با تعهدات جزئی تکراری نسبت به خودتان هم رشد می کند.
منبع؛ https://www.psychologytoday.com
ترجمه و تلخیص: غریب واحدی پور

اعتماد به نفس

خود احترامی

خود دلسوزی

رویداد نگاری

عزت نفس