تعارص واقعاً می تواند صمیمیت را تقویت کند.
پست شده؛ ۱۵سپتامبر۲۰۱۷
هنگامی که با تعارضی مواجه می شوید، آیا از سه گانه؛ عذر خواهی، سازش و موافقت رنج می برید؟ آیا تحت فشار با احتمال بیشتری سازش و مصالحه می کنید یا احساسات واقعی خودتان را پشت تبسمی ناخوشایند یا خنده ای عصبی پنهان می کنید؟ پس از آن، آیا خودتان را در حال نشخوار فکری یا از دست دادن خواب در خصوص موقعیت می یابید؟
اگر به هر یک از این سؤالات «بله» گفتید، تعارضات در روابط موجب اضطراب تان می گردد. موقعی که با عدم موافقت و ناسازگاری جزئی مواجه شوید، ممکن است ذهن تان پاک شود، احساس وحشت (پانیک) یا قربانی شدن کنید. تا نیاموزید که به احساسات دشوار بپردازید و بپذیرید که ناسازگاری ها و عدم موافقت ها در روابط سالم هستند، صمیمیت واقعی ناپایدار باقی می ماند.(مقاله «چگونه تمایل برای محبوب بودن شما را طرد می کند» را بخوانید)
چه چیزی تعارض ها را خیلی ناراحت کننده می سازد؟ آنها ناخوشایند و مغشوش هستند، احساسات ناخواسته را تحریک می کنندو ترس ها و اضطراب های قدیم را دوباره زنده می سازند. برای مثال، هنگامی که با تعارضی مواجه می شوید، قلب تان ممکن است شروع به تند زدن کند، امکان دارد شروع به لرزیدن یا عرق کردن کنید. این واکنش های بدنی اغلب از ترومای گذشته تان سرچشمه می گیرند؛ قوه محرکه ای که حتی موجب می شود تا جزئی ترین تعارضات فلج کننده احساس شوند.
* چگونه تعارض گریز شدید
برای درک اینکه چگونه تعارض گریز شدید، بگذارید نگاهی اجمالی به گذشته تان داشته باشیم و به بررسی دلایل و شرایطی بپردازیم که رفتارهای تعارض گریز را تحریک می کنند.
والدین قلدر و زورگو
موقعی که والدین خیلی سخت گیر و تند خو هستند یا تنبیه خیلی شدید اعمال می کنند، روان کودکان را با اضطراب غیر قابل مدیریتی لبریز می کنند که زخم های هیجانی بجا مانده بهبود نمی یابند. بعنوان بزرگسالان، تعارضات با دیگران این ترومای کودکی را دوباره زنده می کند و می تواند موجب واکنش های وحشتناکی مانند عرق کردن، لرزش یا تپش قلب گردد.
بجای مواجه شدن با مشکلات رنج آور و آشفته ساز در روابط خودتان، به مکانیزمهای دفاعی کودکی مانند انکار، سرکوب و دگرسان بینی خود(مسخ و زوال شخصیت)متمایل می شوید. برای حفاظت از خودتان، ممکن است از نظر هیجانی دور از دیگران باقی بمانید، به تندی و ناگهانی روابط را خاتمه دهید، یا بدون از اخطار دوستی ها را رها کنید. واکنش افراطی دیگر احساس قربانی کردن یا دیو سان و بد جلوه دادن دیگران برای تصدیق و تأیید ترس های خودتان هست.( مقاله « بهبود درد هیجانی: موقعی که زندگی خرد و زمین گیرتان می کند چگونه بهبود می یابید» را بخوانید.)
همشیره ها یا همتایان پرخاشگر
همشیره ها یا همتایان متخاصم به سهولت کودکان آسیب پذیر را آشفته و مستأصل می سازند. بدون از مداخله یک بزرگسال و تنظیم مرزها، حملات تکراری همشیره ها یا همتایان موجب اعمال خسارت عمیق به خودپنداره شکننده یک کودک می گردد. بعنوان یک نتیجه، با احتمال بیشتری از تعارض می گریزید یا نسبت به آن واکنش شدید نشان می دهید. بعنوان یک کودک، مهارت ها برای آموختن مواجهه مطلوب با تعارض هرگز به شما آموزش داده نشده است. بنابراین، بعنوان یک بزرگسال، هنگامی که روابط دشوار می شوند ابزارهای کمی در اختیار دارید.
فقدان یک والد یا سرپرست
هنگامی که یک والد یا سرپرست مهربان برای دلجویی و آرام سازی یک کودک مظطرب در دسترس نباشد، آن کودک برای صمیمیت و اعتماد در کشمکش است. بعنوان یک بزرگسال، موقعی تعارضی بروز می کند، با احتمال بیشتری منزوی شده یا کنارهگیری می کند. ممکن است خونسرد، بی تفاوت یا غیر قابل دسترس ظاهر شوید، اما در باطن با احساسات پوچی و بی ارزشی در کشمکش باشید.تعداد اندکی ماهیت اصلی شما را می دانند چون خودتان را از دیگران پنهان می کنید.
مواجهه و رسیدگی به تعارضات
هر رابطه ای بطور محتمل با گیرها و مشکلاتی مواجه می شود. سه روشی که اجتناب از تعارض موجب تعارض بیشتر در روابط می گردد بشرح ذیل هستند:
۱) احساسات واقعی خودتان را پنهان می کنید.
۲) سرخوردگی و ناامیدی را ذخیره می کنید.
۳) از نیازهای خودتان غفلت می کنید
آموختن مواجهه و رسیدگی به تعارص پنداره تان را تثبیت و اعتماد به نفس تان را تقویت می کند. از همه مهم تر، اینکه شما را به دیگران نزدیک تر می سازد. چند توصیه برای بخاطر سپاری بشرح ذیل هستند:
۱) بی پرده و بلند سخن بگوئید
موقع مواجه شدن با یک تعارض یا عدم موافقت، خود را متعهد کنید که بلند و بی پرده سخن بگوئید. در میان گذاشتن احساسات خودتان با دوستان از طریق ایمیل یا پست آنلاین نظریات چنین نخواهد بود. امکان دارد که بطور لحظه ای احساس آرامش خاطر و آسایش کنید، اما این گزینه ها تقریباً هیچ یا مقدار کمی رشد بدنبال دارند و اغلب بصورت پرخاشگری منفعلانه رخ می دهند. اگر در مواجهه با کسی احساس وحشت یا اضطراب می کنید، یک دوست یا همکار را همراه داشته باشید. بسیار مهم است که هر کاری می توانید انجام دهید تا تعارض را بطور مستقیم متوجه شخص مورد نظر کنید.
۲) با تعارض دوست شوید
اجتناب از تعارض ارتباطات صادقانه را قطع می کند. خیلی از ناخوشی های مربوط به استرس از احساسات منکوب شده و ناکامی های مسدود شده سرچشمه می گیرند. بپذیرید که تعارضات و عدم موافقت ها اجتناب ناپذیرند. قاطع و با اعتماد به نفس باشید، بجای گریختن از تعارصات، به سمت آنها بدوید، بجای نشخوار فکری، بکوشید آنها را در زمان واقعی و چهره به چهره رفع کنید. هر چه تعارضات را صریح تر و پوست کنده تر متوجه کسانی کنید که شما را دلسرد کرده و آزار می دهند، با احتمال کمتری با دوره های افسردگی، دلتنگی و تنهائی در کشمکش خواهید بود.
۳) به یک گروه درمانی بپیوندید
گروههای درمانی فضای فوق العاده ای برای بهبود مهارت های بین فردی، پروردن صمیمیت بهتر با دیگران و آموختن رفع سودمند تعارضات هستند. در بحث از اضطراب اجتماعی یا رفع تمایلات تعارض گریزی، نمی توانید بر قدرت یک گروه غالب شوید.( مقاله«چگونه گروه کمک می کند» را مطالعه کنید.)
از تعارض گریزی تا قابلیت انعطاف در مقابل تعارض
دنیا مکان آشفته ای است، چون انسان ها نمی دانند چگونه تعارضات را بطریقی صلح آمیز مدیریت کنند. برخلاف تکانه های مخربی که بنظر می رسد بطور طبیعی بروز می کنند، باید قابلیت رفع تعارضات بدون از توسل به ستیز هیجانی پرورش داده شود. شبیه هر مهارتی، کسب این مهارت مستلزم صرف کار است. آموختن برای رفع تعارضات با گفتگو شجاعت می خواهد: معابر جدید را در ارتباط، نزدیکی و صمیمت کشف خواهید کرد.
منبع؛ https://www.psychologytoday.com
ترجمه و تلخیص: غریب واحدی پور
